Við hjónin sitjum hér og erum alveg orðlaus...
Ætlum samt að reyna að koma orðum að því hvernig okkur líður, og vonum að einhver sé að fylgjast með þessu bloggi.
Fyrst af öllu viljum við þakka okkar nánustu fyrir alveg yndislega veislu, þessi dagur rennur seint úr minni, og það var æðislegt að fá að deila þessu öllu með ykkur. Takk fyrir:)
Við vorum að ljúka við að opna allar gjafirnar, og við bara urðum að koma smá þakklætislínu út í alheiminn. Það sem stendur uppúr eru allar hamingjuóskirnar sem þið skrifuðuð í kortin, við tárfelldum alveg í kross á köflum. Þið eruð greinilega mjög sammála um hvað okkur hefur vantað í búið, því uppúr kössunum komu hvorki meira né minna en þrettán stórar skálar (ávaxta/salat-skálar) (fjörutíu og tvær ef við teljum súpuskálar og aðrar minni skálar með). Svo ekki taka því illa ef við skiptum einhverjum skálum út fyrir kaffibolla eða tvo, þar sem við fengum enga svoleiðis.
Annars erum við eiginlega bara búin að vera eins og dáleidd síðan á laugardaginn, alveg yfir okkur ánægð með þetta allt. Ég held að Krissi sé búinn að fyrirgefa hótelinu fyrir að hafa ekki hengt upp fína borðaplanið sem hann var búinn að teikna í AutoCAD. Veðurguðunum er allavega fyrirgefin rigning daganna fyrir helgi úr því það stytti upp tímanlega fyrir rúntinn í Corvettunni:) Svo erum við mjög þakklát fyrir öll skemmtiatriðin og ræðurnar í veislunni, þetta var svo yndislegt.
Við vonumst til að fá tækifæri til að þakka ykkur sem flestum persónulega á næstu dögum, þið eruð öll velkomin í heimsókn hvenær sem er, en kaffið verður að drekka úr ósamstæðum bollum;)
Ps. Ef einhver veit hvað varð af brúðarslörinu mínu væri gott að vita um örlög þess, ég skil ekkert hvað hefur orðið af því...
Pps. Endilega kvittið fyrir innlitinu, það hefur enginn gert lengi, og mig langar að vita hvort einhver er að lesa.
